پرنيان دو ساله شده

بالاخره برگزار شد، تولد دختركم كه از ماه ها قبل فكرمو به خودش مشغول كرده بود، و همه چي عالي بود، البته با كمك هاي بابا جون و راهنمايي هاي ريزه كاري مامي جون. از پارسال كه به خاطر مسافرت و واكسن زدن پرنيان قشنگمون نتونستيم براش يه تولد خوب بگيريم تو دلم مونده بود كه براش يه تولد خوب بگيرم و حتماً هم تم دار باشه و با كمك بابا جون موفق شدم  يه تولد كفشدوزكي بگيرم، و اين تولد اولين تولد تم داري بود كه توي خانواده و فاميل گرفته شد، براي همه جالب بود و به همه خوش گذشت، خدا رو شكر.

كاراي تزيينش و لباس پرنيان رو خودم انجام دادم ، از همه بيشتر عاشق توتويي شدم كه براي دختركم درست كردم، خيييلي قشنگ شده بود مثل فرشته ها شده بود. 

يادش به خير دو سال پيش كه براي اولين بار بغلش كردم چه حس قشنگي داشتم و چقدر فسقلي بود ، اونقدر كه ميترسيدم بغلش كنم و بيشتر كاراش رو مامي ميكرد و حمام كردن رو كه هيچ كدوم جرات نميكرديم به جز ددي و بعد هم بابا جون ميبردش حمام. و حالا چقدر بزرگتر شده.

واقعاً كه شگفت انگيزه وقتي ميبيني تو اين دو سال انقدر تغيير كرده از يه نوزاد ناتوان تبديل شده به يه ادمي كه تا حدودي مستقله، و واسه خودش خانمي شده والبته ناقلا كه گاهي وقتا ما رو واقعاً مستعصل ميكنه.

حالا ديگه دخترم دو ساله شده و عاااشق حرف زدنشم، خيلي شيرين حرف ميزنه و حرفاشو به ما ميفهمونه، مثلاً:

لييللا    يعني    تيله

ميوو    يعني    گربه

هاپو    يعني    سگ

جوجو   يعني  همه ي پرنده ها و حشرات و پر كه يه جورايي وسيله بازيش هم هست

ائوو     يعني    كاكائو

م م م   يعني    تخم مرغ

خيلي وقتا هم صداهايي كه ما در مياريم رو تقليد ميكنه و انقدر به جا استفاده ميكنه كه متعجب ميشيم. واقعاً وقتي ميگن كه بچه ها مثل يك نوار خام هستن كه همهي رفتار و گفته هاي بزرگتر ها رو ضبط ميكنن راسته و اونقدر ذهن فعالي دارن كه كافيه يه حرف يا رفتار رو يك بار ببينن، نميدونم چرا فراموش ميكنيم كه وقتي يه كاري ازشون سر ميزنه كه دوست نداريم دقيقاً نتيجه ي رفتار و كردار خودمونه. ولي حرف زدن خيلي راحته و عمل كردنه كه سخته. مدارا كردن با بچه ها گاهي اعصاب قوي ميخواد كه اگه يه وقتي سرش داد بزنيم قطعاً كوتاهي از ماست و شيطنت و گاهي بد خلقي تو ذات هر بچه ايه، و با اگه يادمون بمونه بيشتر مواظب رفتار و كردارمون هستيم.

*بابا جون پرنيان ممنونم كه هميشه ياورم هستي و كنار مايي خيلي دوستت داريم*

توی این ماه خیلی سرمون شلوغ بود , هم چند تا تولد داشتيم و البته تولد خودم كه يه مهموني خودموني و كوچيك گرفتيم هم اينكه مشغول تداركات تولد گل دخترمون بوديم.

راستي حالا ديگه اصلا" اصلا" عزيز دل رو پوشك نميكنم هوراااا, قبل بين و بعد خواب پرنيان رو ميبرم سرويس بهداشتي تا راحت بخوابه.

دخترمون روز به روز داره بزرگ و بزرگ تر ميشه و اين روزا چقدر زود ميگذره

چند تا عكس از تولد....

(تولد كفشدوزكي منه هاااااا)

اينم گيفت مهمونا كه خودمدرست كردم

اينم بيسكوييت هاي كفشدوزكي

اينم كيك تولد پرنيان كه هنوز عكس تمام رخش رو ندارم ولي خيلي تازه و خوشمزه بود. دست بابا جون و عمو جون پرنيان درد نكنه.